Dlaczego to ważne?
Wymagane przez Towarzystwa Ubezpieczeń oraz Nadzór Budowlany np. w sytuacji zalania, awarii systemu kanalizacji czy oszczyszczania ścieków, zanieczyszczenia terenu przez nieczystości.
Nie ryzykuj problemami z ubezpieczeniem! Zadbaj o przegląd instalacji sanitarnych w Serocku!
Bez zobowiązań · Zamów w 2 minuty · 100% darmowa wycena
zaufało nam
doświadczonych specjalistów
obsługiwanych miast
ocena wykonanych zleceń
Dlaczego to ważne?
Wymagane przez Towarzystwa Ubezpieczeń oraz Nadzór Budowlany np. w sytuacji zalania, awarii systemu kanalizacji czy oszczyszczania ścieków, zanieczyszczenia terenu przez nieczystości.
Kto jest odpowiedzialny za przegląd instalacji sanitarnych:
Właściciel domu jednorodzinnego.
Kto wykonuje przegląd instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska:
Osoby z uprawnieniami budowlanymi w odpowiedniej specjalności, najczęściej instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych.
Podstawa prawna:
Art. 62. Prawo Budowlane, pkt 1.1.b
W domach jednorodzinnych, przegląd instalacji sanitarncyh sprowadza się w praktyce do kontroli instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska takich jak urządzenia kanalizacyjne, urządzenia zabezpieczające przed przenikaniem zanieczyszczeń do wód i gleb, ekrany i inne urządzenia przeciwdźwiękowe, urządzenia służące ochronie powietrza. Natomiast w przypadku budynków mieszkalnych do urządzeń takich należą w szczególności: szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków i przyłącza kanalizacyjne, urządzenia do usuwania, gromadzenia i ewentualnej utylizacji odpadów stałych, urządzenia służące ochronie powietrza, separatory, urządzenia antyhałasowe związane z budynkiem np. ekrany, wiaty.
Przegląd ten, zwany również przeglądem sanitarnym, może zostać rozszerzon o przegląd wentylacji grawitacyjnej czy mechanicznej oraz przegląd instalacji gazowej z uwagi na uprawnienia, które posiadają inżynierowie zajmujący sie instalacjami sanitarnymi. W praktyce jednak, przeglądy kominiarskie i gazowe zamawiane są osobno przez większość właścicieli domów jednorodzinnych.
Niezależnie czy mieszkasz w Serocku czy w innym mieście, zgodnie z przepisami Prawa Budowlanego, a konkretnie z Art. 62. pkt 1.1.b, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego ma obowiązek przeprowadzania co najmniej raz w roku kontroli stanu technicznego instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska.
Przepis ten nie wprowadza żadnego rozróżnienia pomiędzy budynkami nowymi i istniejącymi ani pomiędzy domami jednorodzinnymi a innymi obiektami budowlanymi w zakresie instalacji sanitarnych.
Przed przeglądem sanitarnym należy zgromadzić dostępną dokumentację instalacji sanitarnych. Dotyczy to w szczególności projektu instalacji wodno-kanalizacyjnej i gazowej, protokołów z poprzednich kontroli, dokumentów dotyczących szamba lub przydomowej oczyszczalni ścieków oraz ewentualnych protokołów z napraw lub modernizacji. Brak dokumentacji nie uniemożliwia przeglądu, ale jej posiadanie pozwala inspektorowi szybciej ocenić stan techniczny instalacji i historię ewentualnych usterek.
Jednym z najczęstszych problemów podczas przeglądów jest brak dostępu do kluczowych elementów instalacji. Przed kontrolą należy udostępnić zawory główne wody i gazu, wodomierze, studzienki kanalizacyjne, wyczystki, rewizje oraz miejsca podłączenia urządzeń sanitarnych.
Brak corocznego przeglądu instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska w domu jednorodzinnym stanowi naruszenie Prawa budowlanego i może prowadzić do kilku podstawowych konsekwencji.
Właściciel budynku naraża się na grzywnę oraz na działania organów nadzoru budowlanego, które mogą nakazać wykonanie zaległego przeglądu lub usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W razie awarii, zalania lub zanieczyszczenia środowiska brak przeglądu może skutkować pełną odpowiedzialnością cywilną za powstałe szkody.
Dodatkowo niewykonanie obowiązkowej kontroli może prowadzić do problemów z uzyskaniem odszkodowania z ubezpieczenia, ponieważ budynek był użytkowany niezgodnie z obowiązującymi przepisami.
Przegląd sanitarny w domu jednorodzinnym należy wykonywać co najmniej raz w roku.
Obowiązek ten dotyczy kontroli instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, w szczególności instalacji wodno-kanalizacyjnej, szamba lub przydomowej oczyszczalni ścieków. Prawo budowlane nie przewiduje wyjątków dla domów jednorodzinnych ani dla budynków nowych, dlatego coroczna kontrola jest obowiązkowa przez cały okres użytkowania budynku.
Koszt przeglądu instalacji sanitarnej w domu jednorodzinnym, rozumianego jako przegląd instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, zazwyczaj mieści się w przedziale 300–800 zł. Cena zależy od zakresu kontroli, wielkości posesji, liczby i rodzaju urządzeń oraz lokalnego rynku usług.
W praktyce taki przegląd nie obejmuje instalacji gazowej ani wentylacyjnej, choć potocznie bywa określany jako "przegląd sanitarny". Jego właściwy zakres koncentruje się na elementach związanych z ochroną środowiska i obejmuje w szczególności instalacje wod-kan czyli urządzenia kanalizacyjne oraz zabezpieczające przed przenikaniem zanieczyszczeń do wód i gleby.
W budynkach mieszkalnych jednorodzinnych kontrola dotyczy najczęściej takich elementów jak szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, przyłącza kanalizacyjne, studzienki, separatory, urządzenia do gromadzenia i usuwania odpadów stałych, a także urządzenia służące ochronie powietrza i rozwiązania ograniczające hałas związane z budynkiem, na przykład wiaty czy ekrany.
Warto podkreślić, że choć przegląd instalacji sanitarnych może być rozszerzony o inne instalacje, to z punktu widzenia Prawa budowlanego jego podstawowym celem jest ocena stanu urządzeń służących ochronie środowiska, a nie pełna kontrola wszystkich instalacji technicznych w domu.
Kontrola instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska powinna być przeprowadzona przez osobę z uprawnieniami budowlanymi w odpowiedniej specjalności, najczęściej instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych. Uprawnienia te potwierdzają przygotowanie zawodowe do oceny stanu technicznego instalacji wodno-kanalizacyjnych, urządzeń kanalizacyjnych oraz innych elementów związanych z ochroną środowiska w budynku.
W praktyce przegląd wykonuje inżynier budownictwa lub technik działający w ramach firmy zajmującej się okresowymi kontrolami budynków, który posiada stosowne uprawnienia oraz wystawia protokół z kontroli. Tylko taki protokół ma wartość prawną i może być przedstawiony w razie kontroli nadzoru budowlanego lub sporu z ubezpieczycielem.
Zwykły hydraulik, który nie posiada uprawnień budowlanych, nie jest uprawniony do przeprowadzania obowiązkowego przeglądu sanitarnego w rozumieniu Prawa budowlanego. Może on natomiast usuwać usterki, wykonywać naprawy lub modernizacje instalacji, ale nie może legalnie potwierdzić spełnienia obowiązku okresowej kontroli.
Po przeprowadzeniu kontroli instalacji sanitarnych w Twoim domu w Serocku, konieczne jest sporządzenie protokołu przez uprawnionego specjalistę.
Protokół z kontroli instalacji sanitarnych w domu jednorodzinnym jako część okresowej kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego powinien dokumentować wykonanie obowiązkowego przeglądu zgodnie z art. 62 Prawa budowlanego.
Podstawowe elementy, które protokół powinien zawierać dane identyfikacyjne obiektu, dane wykonawcy przeglądu, kopie uprawnień, zakres kontroli czyli wyraźne wskazanie, że sprawdzono stan techniczny instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, w szczególności elementów instalacji kanalizacyjnej, zbiorników bezodpływowych, przydomowych oczyszczalni ścieków oraz urządzeń zabezpieczających przed przenikaniem zanieczyszczeń do wód i gleby. Powinno to również obejmować urządzenia do usuwania lub gromadzenia odpadów stałych, separatory oraz inne elementy związane z ochroną powietrza i środowiska, zalecenia naprawcze, oświadczenie o przydatności do użytkowania, podpis i datę.
Protokół ma potwierdzać wykonanie obowiązkowego przeglądu i służy jako dokumentacja na wypadek kontroli nadzoru budowlanego lub jako dowód prawidłowego utrzymania instalacji, co jest istotne także przy roszczeniach ubezpieczeniowych. W praktyce gotowe wzory takich protokołów umieszczane są przez nadzór budowlany i mogą być pobierane lub dostosowywane na jego podstawie.
Miasto Serock
Serock to malownicze miasteczko zlokalizowane w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim, tuż nad brzegiem Zalewu Zegrzyńskiego, w miejscu, gdzie Narew wpada do Bugu. Serock liczy około 4 000 mieszkańców i zajmuje obszar o powierzchni około 13 km². Dzięki bliskości jezior oraz lasów, Serock stał się ulubionym miejscem wypoczynku oraz rekreacji dla mieszkańców Warszawy i okolic.
Mimo swoich niewielkich rozmiarów, Serock składa się z kilku zróżnicowanych dzielnic, które odzwierciedlają charakter miasta. Do najważniejszych obszarów zaliczają się:
- Centrum: Najważniejsza część miasta, z rynkiem, urzędami oraz zabytkowymi budynkami.
- Osiedle Zegrzyńska: Osiedle mieszkalne usytuowane w pobliżu Zalewu Zegrzyńskiego.
- Łacha: Cicha dzielnica nad Narwią, popularna wśród wędkarzy oraz miłośników przyrody.
- Wierzbica: Dzielnica położona na obrzeżach, z jednorodzinną zabudową oraz terenami zielonymi.
Główne ulice w Serocku to:
- Ulica Pułtuska: Kluczowa arteria miasta, łącząca centrum z innymi częściami regionu.
- Ulica Nasielska: Droga prowadząca na obrzeża miasteczka.
- Ulica Warszawska: Szlak komunikacyjny, który łączy Serock z Zalewem Zegrzyńskim.
- Ulica Rynek: Centralna ulica, prowadząca przez historyczne serce miasta.
- Ulica Spacerowa: Popularna trasa wzdłuż malowniczych terenów nad wodami.
Historia Serocka sięga XIII wieku, kiedy to miasto otrzymało prawa miejskie. Jego strategiczne położenie na przecięciu szlaków handlowych nad Narwią przyczyniło się do rozwoju jako istotny ośrodek handlowy oraz rzemieślniczy. W średniowieczu Serock pełnił kluczową rolę w regionie jako punkt wymiany zboża i drewna.
W XVI wieku miasteczko było w rękach biskupów płockich, co sprzyjało jego rozkwitowi. Niestety, w XVIII wieku Serock, podobnie jak wiele innych miejscowości w Polsce, ucierpiał z powodu wojen i rozbiorów. W XIX wieku, dzięki rozwojowi infrastruktury i budowie dróg, miasto zaczęło zyskiwać na znaczeniu.
W XX wieku Serock stał się cenionym ośrodkiem rekreacyjnym. Budowa Zalewu Zegrzyńskiego w latach 60. XX wieku przekształciła miasto w popularne miejsce wypoczynku dla mieszkańców Mazowsza oraz turystów z różnych części kraju.
Serock jest znany przede wszystkim z:
- Zalewu Zegrzyńskiego: Akwenu idealnego do uprawiania żeglarstwa, wędkarstwa oraz innych sportów wodnych.
- Historycznego rynku: Centralnego placu miasta z zachowanym układem urbanistycznym.
- Kościoła pw. Zwiastowania NMP: Zabytkowej świątyni z elementami gotyku i renesansu.
- Malowniczych okolic: Licznych szlaków spacerowych i rowerowych w otoczeniu jezior i lasów.
- Tradycji handlowych: Miasteczko od wieków pełniło rolę ważnego ośrodka handlowego w regionie.
- Walorów turystycznych: Bliskości natury oraz dogodnych warunków do rekreacji w spokoju i ciszy.
Serock to miejsce o bogatej historii oraz niezwykłych walorach przyrodniczych, które przyciąga zarówno miłośników kultury, jak i osoby pragnące wypocząć na łonie natury.
2025-09-24, województwo mazowieckie
We wtorek 23 września po godz. 10 w miejscowości Dębe w gminie Serock doszło do pożaru sadzy w kominie domu jednorodzinnego przy ulicy Magnolii. Zgłoszenie wpłynęło o godz. 10:19. Na miejsce skierowano zastępy z JRG Legionowo i Wojskowej Straży Pożarnej Zegrze.
Po dotarciu służb okazało się, że w budynku przebywała jedna osoba, która nie odniosła obrażeń. Pożar powodował duże zadymienie. Strażacy użyli gaśnicy proszkowej i lancy wodnej, aby opanować ogień, a następnie usunęli sadzę przez wyczystkę. Dom został skontrolowany kamerą termowizyjną oraz czujnikiem wielogazowym.
Dzięki szybkiej akcji pożar nie rozprzestrzenił się poza przewód kominowy. Działania strażaków zakończyły się o godz. 11:56.
Zgodnie z art. 62 Prawa budowlanego pkt 1.1.b, właściciel budynku musi corocznie sprawdzać stan techniczny instalacji ochrony środowiska (m.in. wodno-kanalizacyjnej) oraz instalacji gazowej.
Oznacza to konieczność kontroli instalacji wodno-kanalizacyjnych (np. szamba, przydomowe oczyszczalnie, sieć kanalizacyjna) oraz instalacji gazowej wraz z przewodami spalinowo-wentylacyjnymi. Prawo nie rozróżnia budynków nowych i istniejących – każdy użytkowany dom podlega tym przeglądom.
Przepisy Prawa budowlanego nie określają wprost, co należy rozumieć pod pojęciem instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, o których mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo budowlane. Należy zatem przyjąć, że są to instalacje oraz urządzenia mające na celu ograniczanie negatywnego oddziaływania obiektu na stan środowiska, a także na życie lub zdrowie ludzi, w szczególności w zakresie emisji gazów lub pyłów do powietrza, odprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, generowania hałasu oraz wytwarzania pól elektromagnetycznych. Za instalacje i urządzenia ochrony środowiska należy również uznać rozwiązania, które przeciwdziałają niekorzystnemu wpływowi otoczenia obiektu na stan środowiska wewnątrz obiektu budowlanego oraz na życie lub zdrowie jego użytkowników.
Do urządzeń służących ochronie środowiska zalicza się w szczególności urządzenia kanalizacyjne, urządzenia zabezpieczające przed przenikaniem zanieczyszczeń do wód i gleb, ekrany oraz inne urządzenia przeciwdźwiękowe, a także urządzenia przeznaczone do ochrony powietrza. W przypadku budynków mieszkalnych do tej kategorii należą w szczególności szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków oraz przyłącza kanalizacyjne, urządzenia do usuwania, gromadzenia i ewentualnej utylizacji odpadów stałych, urządzenia służące ochronie powietrza, separatory, a także urządzenia antyhałasowe związane z budynkiem, takie jak ekrany czy wiaty.
Przegląd sanitarny polega zatem na sprawdzeniu szczelności, drożności i stanu instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz urządzeń do oczyszczania ścieków. Kontroluje się np. studzienki i przewody kanalizacyjne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, separatory i systemy usuwania odpadów.
Przeglądy instalacji sanitarnych należy wykonywać min. raz w roku. Ustawa określa, że kontrolę wykonuje się raz w każdym roku kalendarzowym (może być to dowolny moment roku, niekoniecznie 365 dni od poprzedniego badania).
Kontrole muszą przeprowadzać osoby z uprawnieniami budowlanymi odpowiedniej specjalności. Oznacza to, że przeglądu instalacji wodno-kanalizacyjnej (sanitarnej) powinien dokonać inżynier lub inspektor budowlany ze specjalnością instalacje sanitarne/środowisko.
Hydraulik bez uprawnień budowlanych nie może wystawić protokołu przeglądu – może jedynie usuwać usterki stwierdzone podczas badania.
Cena rocznego przeglądu instalacji sanitarnych w domu jednorodzinnym waha się zwykle w przedziale kilkuset złotych w zależności od wielkości budynku, ilości urządzeń, wielkości oraz ilości instalacji.
Zaniedbanie obowiązku przeglądów grozi karami (np. grzywną) oraz problemami z uzyskaniem odszkodowania od ubezpieczyciela. Aby uniknąć kar i zapewnić bezpieczną eksploatację instalacji, należy terminowo zlecać te przeglądy uprawnionym specjalistom.
Częsty zapis w OWU ubezpieczenia: "Ubezpieczony obowiązany jest do jego utrzymania i użytkowania zgodnie z przepisami Prawa budowlanego."