Dlaczego to ważne?
Wymagane przez Towarzystwa Ubezpieczeń oraz Nadzór Budowlany np. w sytuacji zalania, awarii systemu kanalizacji czy oszczyszczania ścieków, zanieczyszczenia terenu przez nieczystości.
Nie ryzykuj problemami z ubezpieczeniem! Zadbaj o przegląd instalacji sanitarnych w Nowym Mieście!
Bez zobowiązań · Zamów w 2 minuty · 100% darmowa wycena
zaufało nam
doświadczonych specjalistów
obsługiwanych miast
ocena wykonanych zleceń
Dlaczego to ważne?
Wymagane przez Towarzystwa Ubezpieczeń oraz Nadzór Budowlany np. w sytuacji zalania, awarii systemu kanalizacji czy oszczyszczania ścieków, zanieczyszczenia terenu przez nieczystości.
Kto jest odpowiedzialny za przegląd instalacji sanitarnych:
Właściciel domu jednorodzinnego.
Kto wykonuje przegląd instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska:
Osoby z uprawnieniami budowlanymi w odpowiedniej specjalności, najczęściej instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych.
Podstawa prawna:
Art. 62. Prawo Budowlane, pkt 1.1.b
W domach jednorodzinnych, przegląd instalacji sanitarncyh sprowadza się w praktyce do kontroli instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska takich jak urządzenia kanalizacyjne, urządzenia zabezpieczające przed przenikaniem zanieczyszczeń do wód i gleb, ekrany i inne urządzenia przeciwdźwiękowe, urządzenia służące ochronie powietrza. Natomiast w przypadku budynków mieszkalnych do urządzeń takich należą w szczególności: szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków i przyłącza kanalizacyjne, urządzenia do usuwania, gromadzenia i ewentualnej utylizacji odpadów stałych, urządzenia służące ochronie powietrza, separatory, urządzenia antyhałasowe związane z budynkiem np. ekrany, wiaty.
Przegląd ten, zwany również przeglądem sanitarnym, może zostać rozszerzon o przegląd wentylacji grawitacyjnej czy mechanicznej oraz przegląd instalacji gazowej z uwagi na uprawnienia, które posiadają inżynierowie zajmujący sie instalacjami sanitarnymi. W praktyce jednak, przeglądy kominiarskie i gazowe zamawiane są osobno przez większość właścicieli domów jednorodzinnych.
Niezależnie czy mieszkasz w Nowym Mieście czy w innym mieście, zgodnie z przepisami Prawa Budowlanego, a konkretnie z Art. 62. pkt 1.1.b, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego ma obowiązek przeprowadzania co najmniej raz w roku kontroli stanu technicznego instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska.
Przepis ten nie wprowadza żadnego rozróżnienia pomiędzy budynkami nowymi i istniejącymi ani pomiędzy domami jednorodzinnymi a innymi obiektami budowlanymi w zakresie instalacji sanitarnych.
Przed przeglądem sanitarnym należy zgromadzić dostępną dokumentację instalacji sanitarnych. Dotyczy to w szczególności projektu instalacji wodno-kanalizacyjnej i gazowej, protokołów z poprzednich kontroli, dokumentów dotyczących szamba lub przydomowej oczyszczalni ścieków oraz ewentualnych protokołów z napraw lub modernizacji. Brak dokumentacji nie uniemożliwia przeglądu, ale jej posiadanie pozwala inspektorowi szybciej ocenić stan techniczny instalacji i historię ewentualnych usterek.
Jednym z najczęstszych problemów podczas przeglądów jest brak dostępu do kluczowych elementów instalacji. Przed kontrolą należy udostępnić zawory główne wody i gazu, wodomierze, studzienki kanalizacyjne, wyczystki, rewizje oraz miejsca podłączenia urządzeń sanitarnych.
Brak corocznego przeglądu instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska w domu jednorodzinnym stanowi naruszenie Prawa budowlanego i może prowadzić do kilku podstawowych konsekwencji.
Właściciel budynku naraża się na grzywnę oraz na działania organów nadzoru budowlanego, które mogą nakazać wykonanie zaległego przeglądu lub usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W razie awarii, zalania lub zanieczyszczenia środowiska brak przeglądu może skutkować pełną odpowiedzialnością cywilną za powstałe szkody.
Dodatkowo niewykonanie obowiązkowej kontroli może prowadzić do problemów z uzyskaniem odszkodowania z ubezpieczenia, ponieważ budynek był użytkowany niezgodnie z obowiązującymi przepisami.
Przegląd sanitarny w domu jednorodzinnym należy wykonywać co najmniej raz w roku.
Obowiązek ten dotyczy kontroli instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, w szczególności instalacji wodno-kanalizacyjnej, szamba lub przydomowej oczyszczalni ścieków. Prawo budowlane nie przewiduje wyjątków dla domów jednorodzinnych ani dla budynków nowych, dlatego coroczna kontrola jest obowiązkowa przez cały okres użytkowania budynku.
Koszt przeglądu instalacji sanitarnej w domu jednorodzinnym, rozumianego jako przegląd instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, zazwyczaj mieści się w przedziale 300–800 zł. Cena zależy od zakresu kontroli, wielkości posesji, liczby i rodzaju urządzeń oraz lokalnego rynku usług.
W praktyce taki przegląd nie obejmuje instalacji gazowej ani wentylacyjnej, choć potocznie bywa określany jako "przegląd sanitarny". Jego właściwy zakres koncentruje się na elementach związanych z ochroną środowiska i obejmuje w szczególności instalacje wod-kan czyli urządzenia kanalizacyjne oraz zabezpieczające przed przenikaniem zanieczyszczeń do wód i gleby.
W budynkach mieszkalnych jednorodzinnych kontrola dotyczy najczęściej takich elementów jak szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, przyłącza kanalizacyjne, studzienki, separatory, urządzenia do gromadzenia i usuwania odpadów stałych, a także urządzenia służące ochronie powietrza i rozwiązania ograniczające hałas związane z budynkiem, na przykład wiaty czy ekrany.
Warto podkreślić, że choć przegląd instalacji sanitarnych może być rozszerzony o inne instalacje, to z punktu widzenia Prawa budowlanego jego podstawowym celem jest ocena stanu urządzeń służących ochronie środowiska, a nie pełna kontrola wszystkich instalacji technicznych w domu.
Kontrola instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska powinna być przeprowadzona przez osobę z uprawnieniami budowlanymi w odpowiedniej specjalności, najczęściej instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych. Uprawnienia te potwierdzają przygotowanie zawodowe do oceny stanu technicznego instalacji wodno-kanalizacyjnych, urządzeń kanalizacyjnych oraz innych elementów związanych z ochroną środowiska w budynku.
W praktyce przegląd wykonuje inżynier budownictwa lub technik działający w ramach firmy zajmującej się okresowymi kontrolami budynków, który posiada stosowne uprawnienia oraz wystawia protokół z kontroli. Tylko taki protokół ma wartość prawną i może być przedstawiony w razie kontroli nadzoru budowlanego lub sporu z ubezpieczycielem.
Zwykły hydraulik, który nie posiada uprawnień budowlanych, nie jest uprawniony do przeprowadzania obowiązkowego przeglądu sanitarnego w rozumieniu Prawa budowlanego. Może on natomiast usuwać usterki, wykonywać naprawy lub modernizacje instalacji, ale nie może legalnie potwierdzić spełnienia obowiązku okresowej kontroli.
Po przeprowadzeniu kontroli instalacji sanitarnych w Twoim domu w Nowym Mieście, konieczne jest sporządzenie protokołu przez uprawnionego specjalistę.
Protokół z kontroli instalacji sanitarnych w domu jednorodzinnym jako część okresowej kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego powinien dokumentować wykonanie obowiązkowego przeglądu zgodnie z art. 62 Prawa budowlanego.
Podstawowe elementy, które protokół powinien zawierać dane identyfikacyjne obiektu, dane wykonawcy przeglądu, kopie uprawnień, zakres kontroli czyli wyraźne wskazanie, że sprawdzono stan techniczny instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, w szczególności elementów instalacji kanalizacyjnej, zbiorników bezodpływowych, przydomowych oczyszczalni ścieków oraz urządzeń zabezpieczających przed przenikaniem zanieczyszczeń do wód i gleby. Powinno to również obejmować urządzenia do usuwania lub gromadzenia odpadów stałych, separatory oraz inne elementy związane z ochroną powietrza i środowiska, zalecenia naprawcze, oświadczenie o przydatności do użytkowania, podpis i datę.
Protokół ma potwierdzać wykonanie obowiązkowego przeglądu i służy jako dokumentacja na wypadek kontroli nadzoru budowlanego lub jako dowód prawidłowego utrzymania instalacji, co jest istotne także przy roszczeniach ubezpieczeniowych. W praktyce gotowe wzory takich protokołów umieszczane są przez nadzór budowlany i mogą być pobierane lub dostosowywane na jego podstawie.
Miasto Nowe Miasto
Nowe Miasto to urokliwe miasteczko zlokalizowane w województwie mazowieckim, w granicach powiatu płockiego. Powierzchnia miasta wynosi około 4 km², a liczba mieszkańców oscyluje wokół 3 tysięcy. Nowe Miasto łączy w sobie bogate tradycje rolnicze oraz dynamicznie rozwijającą się infrastrukturę, co czyni je idealnym miejscem do osiedlenia się.
Choć Nowe Miasto nie jest podzielone na wyraźne dzielnice, można wyróżnić kilka kluczowych obszarów:
Najważniejsze ulice w Nowym Mieście to ulica Warszawska, pełniąca rolę kluczowej arterii komunikacyjnej, oraz ulica Lipowa, która prowadzi do pobliskich terenów rekreacyjnych.
Nowe Miasto ma bogatą i interesującą historię, której korzenie sięgają średniowiecza. Miejscowość powstała w rejonie, który przez wieki był znaczącym punktem na mapie lokalnej, zwłaszcza w kontekście rolnictwa i handlu. W XIX wieku Nowe Miasto zyskało na znaczeniu, rozwijając się równolegle z postępem transportu oraz przemysłu.
W czasach zaborów Nowe Miasto odegrało ważną rolę w różnych wydarzeniach narodowych, a po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, kontynuowało swój rozwój, dążąc do nowoczesności, jednocześnie zachowując swoje historyczne dziedzictwo.
Nowe Miasto słynie przede wszystkim z malowniczych widoków, gdzie znajdują się tereny rekreacyjne, pola uprawne oraz lasy. To miejsce, które harmonijnie łączy tradycje rolnicze z nowoczesnym stylem życia. Miasteczko staje się coraz bardziej popularne jako miejsce zamieszkania, oferując spokojne warunki życia oraz dostępność atrakcji turystycznych i kulturalnych.
Dodatkowo, Nowe Miasto organizuje co roku różnorodne wydarzenia lokalne, takie jak jarmarki, festyny i zawody sportowe, które przyciągają zarówno turystów, jak i mieszkańców, wspierając integrację społeczności lokalnej.
Zgodnie z art. 62 Prawa budowlanego pkt 1.1.b, właściciel budynku musi corocznie sprawdzać stan techniczny instalacji ochrony środowiska (m.in. wodno-kanalizacyjnej) oraz instalacji gazowej.
Oznacza to konieczność kontroli instalacji wodno-kanalizacyjnych (np. szamba, przydomowe oczyszczalnie, sieć kanalizacyjna) oraz instalacji gazowej wraz z przewodami spalinowo-wentylacyjnymi. Prawo nie rozróżnia budynków nowych i istniejących – każdy użytkowany dom podlega tym przeglądom.
Przepisy Prawa budowlanego nie określają wprost, co należy rozumieć pod pojęciem instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, o których mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo budowlane. Należy zatem przyjąć, że są to instalacje oraz urządzenia mające na celu ograniczanie negatywnego oddziaływania obiektu na stan środowiska, a także na życie lub zdrowie ludzi, w szczególności w zakresie emisji gazów lub pyłów do powietrza, odprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, generowania hałasu oraz wytwarzania pól elektromagnetycznych. Za instalacje i urządzenia ochrony środowiska należy również uznać rozwiązania, które przeciwdziałają niekorzystnemu wpływowi otoczenia obiektu na stan środowiska wewnątrz obiektu budowlanego oraz na życie lub zdrowie jego użytkowników.
Do urządzeń służących ochronie środowiska zalicza się w szczególności urządzenia kanalizacyjne, urządzenia zabezpieczające przed przenikaniem zanieczyszczeń do wód i gleb, ekrany oraz inne urządzenia przeciwdźwiękowe, a także urządzenia przeznaczone do ochrony powietrza. W przypadku budynków mieszkalnych do tej kategorii należą w szczególności szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków oraz przyłącza kanalizacyjne, urządzenia do usuwania, gromadzenia i ewentualnej utylizacji odpadów stałych, urządzenia służące ochronie powietrza, separatory, a także urządzenia antyhałasowe związane z budynkiem, takie jak ekrany czy wiaty.
Przegląd sanitarny polega zatem na sprawdzeniu szczelności, drożności i stanu instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz urządzeń do oczyszczania ścieków. Kontroluje się np. studzienki i przewody kanalizacyjne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, separatory i systemy usuwania odpadów.
Przeglądy instalacji sanitarnych należy wykonywać min. raz w roku. Ustawa określa, że kontrolę wykonuje się raz w każdym roku kalendarzowym (może być to dowolny moment roku, niekoniecznie 365 dni od poprzedniego badania).
Kontrole muszą przeprowadzać osoby z uprawnieniami budowlanymi odpowiedniej specjalności. Oznacza to, że przeglądu instalacji wodno-kanalizacyjnej (sanitarnej) powinien dokonać inżynier lub inspektor budowlany ze specjalnością instalacje sanitarne/środowisko.
Hydraulik bez uprawnień budowlanych nie może wystawić protokołu przeglądu – może jedynie usuwać usterki stwierdzone podczas badania.
Cena rocznego przeglądu instalacji sanitarnych w domu jednorodzinnym waha się zwykle w przedziale kilkuset złotych w zależności od wielkości budynku, ilości urządzeń, wielkości oraz ilości instalacji.
Zaniedbanie obowiązku przeglądów grozi karami (np. grzywną) oraz problemami z uzyskaniem odszkodowania od ubezpieczyciela. Aby uniknąć kar i zapewnić bezpieczną eksploatację instalacji, należy terminowo zlecać te przeglądy uprawnionym specjalistom.
Częsty zapis w OWU ubezpieczenia: "Ubezpieczony obowiązany jest do jego utrzymania i użytkowania zgodnie z przepisami Prawa budowlanego."
RODZAJE PRZEGLĄDÓW
Przegląd instalacji elektrycznej
Przegląd instalacji fotowoltaicznej
PORADNIKI
Baza wiedzy właściciela domu jednorodzinnego
Wszystkie przeglądy budynków i obiektów budowlanych z art 62 Prawo Budowalne w jednym miejscu!